WPML not installed and activated.

حکمرانی آب

 “حکمراني آب” به كليت نظام‌هايي اطلاق مي‌شود كه در تصميم‌گيري درباره توسعه و مديريت منابع آب دخيل هستند. به زبان همكاري جهاني آب، “حكمراني آب” «به طيفي از نظام‌هاي سياسي، اجتماعي، اقتصادي و اداري مربوط مي‌شود كه براي توسعه و مديريت منابع آب و عرضه خدمات آبي در سطوح مختلف جامعه وجود دارند».

در حكمراني آب بحث راه و رسم تصمیم‌گیری درباره آب مطرح است: چگونه، به دست چه كسي، و تحت چه شرايطي. هم طريقه‌اي كه تصميمات درباره تخصيص و تنظيم آب گرفته مي‌شود، و هم نهادهاي رسمي و غيررسمي كه توسط آن‌ها اختيارات اعمال مي‌شود.

“حكمراني آب” ماهيتاً فرايندی سياسي است، بدين معنا كه براي برقراری توازن ميان منافع رقيب درباره اين‌كه چه كسي مستحق چه خدماتي است، چگونه خدمات فراهم شوند، چه كسي پرداخت ‌كند و چگونه ميان منافع رقيب توازن برقرار شود و نيز تصميمات درباره نحوة حفاظت از منابع آب مستلزم انتخاب سياسي است. نظام‌هاي حكمراني آب معمولاً بازتاب واقعيات سياسي در سطوح ملي، استاني و محلي هستند. بنابراين بحث كاملاً جداگانه حكمراني آب از حكمراني جامعه ناممكن است.

در حالي‌ كه تعاريف حكمراني نسبتاً بحث‌برانگيز نيستند، مؤلفه‌های حكمراني خوب فوق‌العاده محل بحث است. برخي معتقدند كه گروه‌هاي مختلف چشم‌اندازهاي مختلفي از «حكمراني مطلوب» دارند، که متأثر ايدئولوژی آنان است. برخي تحقق حكمراني خوب را عمدتاً با حذف محدوديت‌ها براي هموارشدن عمل بازار و به حداقل‌رساندن نقش دولت ميسر مي‌دانند، و حكمراني بد را بازارهاي بی‌کفایت و دولت حجیم. برخي ديگر نيز،‌ ويژگي‌هايي چون شفافيت، پاسخگويی و حق تصميم‌گيری در پائين‌ترين سطوح را برای حکمرانی خوب برمی‌شمارند.

1392 © تمامی حقوق برای مدیریت پایدار آب محفوظ میباشد.

طراحی سایت توسط 1001وب